Welkom op about (:) blank, e-zine over weblogs en sociale media door de ogen van webloggers.
Onze maandelijkse artikelen per mail ontvangen? Schrijf je dan nu in!
Na bevestigen van je mailadres krijg je iedere maand onze prachtige maandmail met leuke artikelen! Volg ons op Twitter, of abonneer je op onze RSS-feed.
Ik zei nog: doe het niet.
Maar de jury van de Dutch Bloggies heeft in haar (eigen)wijsheid besloten om tóch een 'blogger van het decennium' aan te wijzen.
Dat werd Dominique Weesie, de oprichter van GeenStijl.
Omdat het blog zo 'invloedrijk' is geweest voor de blogwereld in Nederland.
Invloedrijk was het absoluut.
Maar dan in negatieve zin.
Het imago van het bloggen in Nederland is door deze blogger van het decennium voorgoed verpest.
Waar het medium weblog bijvoorbeeld in de VS kon uitgroeien tot een serieus te nemen podium voor burgerjournalistiek, literatuur en debat, bestaat in Nederland bij het grote publiek het beeld dat bloggen iets is van treiterkoppen, sensatiezoekers en relschoppers.
In Amerika heb je de Huffington Post, in Nederland heb je GeenStijl.
Treuriger kan het verschil niet zijn.
Dat komt nooit meer goed.
Dank je wel, blogger van het decennium!
Niemand lapte zo stoer de regels, de wet en de moraal aan z'n laars als de blogger van het decennium.
Niet in z'n eentje natuurlijk, altijd met een aantal kompanen. Pesten en treiteren lukt alleen bij de gratie van een roedel meelopers.
En ze kwamen ermee weg. Criticasters werden dermate hard en genadeloos aangepakt, dat men het wel uit z'n hoofd liet om een krachtig tegengeluid te laten horen.
Francisco van Jole weet daar alles van.
De anonieme GS-crew is de uitvinder van de digitale hetze en dito schandpaal.
Die gasten moest je niet tegen je in het harnas jagen.
En zo bleven de grove leugens, de verdraaiingen van de feiten, de uitingen van onverbloemd seksisme, racisme en de aantastingen van de privacy consequent zo goed als onweersproken.
Andere blogs en de gevestigde media wisten meestal niets beters te doen dan één voor één in de kont te kruipen van het 'shocklog', waardoor het langzaamaan salonfähig werd. Weesie mocht aanschuiven bij Pauw en Witteman.
Je zou toch zeggen: Vara en links, blijf ervan weg. Maar nee.
Dat is het irritante aan links: men is meestal zo verdomd tolerant en fatsoenlijk voor rechts.
Andersom is dat tegenwoordig wel anders. Mede dankzij de niet aflatende inspanningen van onze blogger van het decennium.
Helaas is ook bij de Dutch Bloggies uiteindelijk nog de kontkruipreflex opgetreden.
Jarenlang is de blogcompetitie door de branieschoppers van GS bespuugd, bespot, vernederd en gesaboteerd.
Maar nu ligt de jury als een onderdanige hond op de rug, want 'vriend en vijand zijn het er wel over eens dat dit het meest invloedrijke weblog van Nederland is', luidt de toelichting.
En dan volgt een reeks 'wapenfeiten' ter onderbouwing. Wapenfeiten waaraan met geen mogelijkheid valt te ontdekken op welke manier ze hebben bijgedragen tot een verrijking van onze cultuur, de politiek of het maatschappelijk leven.
Integendeel. Nederland is er alleen maar onverdraagzamer en treuriger op geworden.
U begrijpt dat ik na deze uiterst tendentieuze, ongefundeerde en nodeloos kwetsende column een tijdje de wijk moet nemen. Dikke kans namelijk dat ik hiermee het ongenoegen van de 'blogger van het decennium' over me heb afgeroepen. En als hij dan zijn 'roze brigades' op me afstuurt kan ik momenteel beter in ergens Tunesië of Egypte zitten.
Naam van de auteur zelfs bij de redactie niet bekend.
Gerelateerde artikelen:Schrik op schrik, zo blijft een mens gezond en in beweging. Intern doen we iets met de tips en trucs in de reacties op onze mededeling er de brui aan te geven. Want, zo Ton ons in zijn WWWW ook de strekking mee wil geven dat bloggen bij lange na niet dood is, zo gaan we een nieuwe richting geven aan dit blog.
Derhalve komt deze laatste maandelijkse editie in verkorte versie online, want we willen het natuurlijk niet nalaten Sabine Sabelis als de winnaar van de headerverkiezing 2011 te feliciteren.
Voor de lezers onder u vragen we wat geduld, want we komen terug en hoe.
De allerlaatste header voor de allerlaatste editie van about:blank is ontworpen door Mirjam alias Mevrouw Mikmak. Download hier de wallpaper:
Al vanaf haar eerste stappen op het internet en het prille begin van web-log.nl begeeft Mirjam zich op internet onder de naam: Mevrouw Mikmak. In de jaren die volgde is die naam een eigen leven gaan leiden. Op netwerkbijeenkomsten wordt ze dan ook nog vaak aangekondigd als mevrouwmikmak.
Inmiddels is Mirjam in het dagelijks leven druk met Vrouwsel.nl. Voor Vrouwsel ontwerpt en ontwikkelt ze websites en is zij de huisfotografe.
Haar vrije werk publiceert ze voornamelijk op internet via Flickr en haar blog MevrouwMikmak.nl/wordpress.
Wil je in contact komen met Mirjam, dan kun je haar vinden op Twitter.
Wil je meer fotografie zien van Mirjam? Klik dan hier.
Na het besluit dat about:blank ging stoppen openden we nog snel de stembus voor de headerverkiezing van 2011. Er kon gestemd worden t/m 6 januari j.l. Al snel ging de header van november aan kop en blééf aan kop, zodat Sabine Sabelis bij deze is uitgeroepen tot winnaar van de headerverkiezing van 2011. Gefeliciteerd!

Sabine wint een pretpakket met (strip)boeken en natuurlijk: eeuwige roem!
About:blank dood... Bloggen dus ook dood?
We horen het al roepen daar achter in de zaal. Men heeft afgelopen 10 jaar geen gelegenheid voorbij laten gaan om de mening te kunnen verkondigen dat het fenomeen bloggen op zijn eind loopt.
Maar vooralsnog blijkt niets minder waar. Hoewel een groot gedeelte van de burgerbevolking tegenwoordig digitaal rondwaart in de sociale media, lijkt men nog altijd behoefte te hebben aan sites die materiaal aanleveren waarover men kan praten via diezelfde media. Net als dat Twitter uitstekend geschikt blijkt om een potje voetbal op tv te kijken en daarbij commentaar te leveren die je vriendjes kunnen volgen en van verdere opmerkingen kunnen voorzien. Tv blijkt niet dood, bloggen vooralsnog ook nog lang niet. Waar moeten we immers anders die maffe plaatjes vandaan halen en ons dagelijkse behoefte aan verwondering?
Daarom een kort overzicht van hoe weirde weblogs ons afgelopen jaar voorzien hebben van een aanvulling op het actuele nieuws.
Ze komen uit Portland, Oregan, maar als Loch Lomond uit Portland, Maine zou komen, had ik het ook geloofd. Sterker, dat zou zelfs geloofwaardiger zijn. Want de studentikoze en ietwat rurale streek aan de oostkust waar alles ruikt naar links-liberale studenten (veel boekhandels en koffiebars, fijne vegetarische restaurants, bovendien dicht bij Canada) past perfect bij wat deze band uitstraalt. Little Me Will Start A Storm is een plaat die laat horen dat voorman Ritchie Young en zijn band een heleboel ideeën hebben en mooie arrangementen kunnen schrijven.
Het schijnt een saai plaatsje te zijn, Muscle Shoals. Een handvol inwoners, wat bedrijventerreintjes. Geen bijzondere natuur, geen geweldige restaurants. Het dorpje in Alabama is tevens naamgever van de gemeente Muscle Shoals, waaronder ook Florence, Sheffield en Tuscambia vallen. Ergens tussen Nashville en Memphis, tussen de hoofdsteden van de country en de soul. In de jaren zestig en zeventig werd hier muziek gemaakt die, in de woorden van Leo Blokhuis, ‘de allermooiste muziek is die ik ken’. Of dat zo is mag iedereen voor zichzelf uitmaken, maar dat er in de Fame Studios (eerst in Florence, later in Muscle Shoals) en de Muscle Shoals Sound (Sheffield) prachtige, invloedrijke en onverwoestbare liedjes zijn opgenomen, lijkt mij eerder een feit dan een mening.