Welkom op about (:) blank, e-zine over weblogs en sociale media door de ogen van webloggers.
Onze maandelijkse artikelen per mail ontvangen? Schrijf je dan nu in!
Na bevestigen van je mailadres krijg je iedere maand onze prachtige maandmail met leuke artikelen! Volg ons op Twitter, of abonneer je op onze RSS-feed.

Zijn missie was geslaagd. Het bureau werd een succes, maar in 2007 hield Mark het zelf voor gezien en stapte eruit. Om iets heel anders te gaan doen. Na eerst een jaar niets te hebben gedaan, begon Mark aan een van zijn jeugddromen. Het schrijven van een roman die in de boekwinkel zou gaan liggen en waarmee hij ooit een Pullitzerprijs in de wacht gaat slepen. Om zijn boek onder de aandacht te brengen en lezers te trekken, begon hij ook nog een weblog. Want Mark doet niet alleen aan good marketing, maar ook aan social marketing.
“9 jaar geleden heb ik ook al een boek geschreven. Eigenlijk ging dat best makkelijk en lag het snel in de winkel. Het werd uitgegeven door Thomas Rap.
Verder had ik ook al andere dingen gepubliceerd zoals verhalenbundels. In het jubileumboek ter ere van 100 jaar Ajax mocht ik als enige onbekende naast onder andere Jan Mulder, Thomas Acda, Tom Egbers en Herman Koch ook een bijdrage leveren.”
Het begin van online schrijven
“Toen ik mijn bedrijf verliet, mocht ik van de Volkskrant een week lang een dagboek bijhouden. Net zoiets als het Hollands dagboek in het NRC. Door de week stond mijn dagboek elke dag online en op zaterdag stond ik in de papieren krant. Maar echt bloggen ging ik pas in januari van dit jaar doen. Toen besloot ik te gaan reizen. Ik belandde via Portugal uiteindelijk in Frankrijk en zou daar een hele tijd blijven. Een vriend van me heeft een bedrijf, Buzzer en zij houden zich bezig met ‘word of mouth’ marketing. Hij adviseerde me om een weblog te beginnen om mensen bij mijn project, mijn boek, te betrekken. Ik begon met bloggen als marketingtool om een lezerschare te creëren.”
Jeugddromen
“Als kind had ik een paar jeugddromen. Ik wilde in het Nederlands elftal voetballen, ik wilde miljonair worden en ik wilde een roman in de boekwinkel hebben liggen. Mijn roman, waar ik uiteindelijk een Pullitzer Prize mee zou gaan winnen.
Toen ik Robin Good verkocht, deed ik eerst een jaar niets. Vorig jaar kreeg ik in de zomer zin om weer wat te gaan doen. Ik besloot een van mijn dromen te gaan realiseren en begon met het schrijven van mijn boek.”
Verschillende versies
“Mijn boek gaat over een social climber. Een jongen die graag hogerop wil komen en wil verbloemen dat hij van eenvoudige komaf is. Als hij uiteindelijk word uitgenodigd voor een speciaal genootschap, wil hij er alles op alles zetten om zijn afkomst te verbergen. Uiteindelijk zakt hij steeds verder weg in het web van leugens dat hij zelf gecreëerd heeft.
In eerste instantie begon ik aan een verhaal over een hoofdpersoon die erg op mij leek. Inmiddels ben ik toe aan de vierde versie van het verhaal en staat in deze versie de hoofdpersoon heel ver van mijn eigen persoon af. Ik vind het niet moeilijk om een boek te schrijven, het bedenken van een verhaal gaat me makkelijk af. Vooral omdat in alles eigenlijk een verhaal schuilt met een thema en andersom.
Op mijn weblog schrijf ik ook anders dan in mijn boek. Ik gebruik maximaal 400 woorden en kom sneller to the point. Verhaallijnen zijn korter en in mijn posts zit een grotere grapdichtheid. Ook schrijf ik oppervlakkiger, ik ga minder de diepte in. Maar mijn schrijfstijl is dezelfde. Mensen herkennen mijn stijl wel als ze eerst mijn blog gevolgd hebben en later mijn boek lezen.”
Uitzoekfase
“Op mijn blog schrijf ik af en toe over maatschappelijk bewuste thema’s. Vorige maand schreef ik een column voor het NRC over het koningshuis en die plaats ik dan door. Verder schrijf ik ook veel over dingen die ik meemaak. Ik ben op mijn weblog nog aan het zoeken, af en toe probeer ik een nieuwe stijl en/of invalshoek uit.
Laatst kreeg ik ook kritiek over mijn blog. Ik zou te veel over vrouwen schrijven. De critici vonden dat ik persoonlijker moest gaan schrijven. Momenteel experimenteer ik wel met persoonlijk schrijven. In mijn laatste stukje voer ik bijvoorbeeld mijn vader op.
Mijn weblog gebruik ik niet als uittestplek voor mijn boek. Wat ik wel wil gaan doen is erop voorpubliceren en er teaserstukjes op gaan plaatsen. Ik zie mijn blog als een tool waarmee ik mensen kan laten zien waar ik mee bezig ben. Als mijn boek af is, zou ik graag een betaalde column willen. Die mag van mij ook online verschijnen. Die korte adem past meer bij me dan de roman.”
Mark’s boek komt waarschijnlijk in december 2009 uit. Zijn weblog vind je op www.markschalekamp.wordpress.com
Gerelateerde artikelen:Schrik op schrik, zo blijft een mens gezond en in beweging. Intern doen we iets met de tips en trucs in de reacties op onze mededeling er de brui aan te geven. Want, zo Ton ons in zijn WWWW ook de strekking mee wil geven dat bloggen bij lange na niet dood is, zo gaan we een nieuwe richting geven aan dit blog.
Derhalve komt deze laatste maandelijkse editie in verkorte versie online, want we willen het natuurlijk niet nalaten Sabine Sabelis als de winnaar van de headerverkiezing 2011 te feliciteren.
Voor de lezers onder u vragen we wat geduld, want we komen terug en hoe.
De allerlaatste header voor de allerlaatste editie van about:blank is ontworpen door Mirjam alias Mevrouw Mikmak. Download hier de wallpaper:
Al vanaf haar eerste stappen op het internet en het prille begin van web-log.nl begeeft Mirjam zich op internet onder de naam: Mevrouw Mikmak. In de jaren die volgde is die naam een eigen leven gaan leiden. Op netwerkbijeenkomsten wordt ze dan ook nog vaak aangekondigd als mevrouwmikmak.
Inmiddels is Mirjam in het dagelijks leven druk met Vrouwsel.nl. Voor Vrouwsel ontwerpt en ontwikkelt ze websites en is zij de huisfotografe.
Haar vrije werk publiceert ze voornamelijk op internet via Flickr en haar blog MevrouwMikmak.nl/wordpress.
Wil je in contact komen met Mirjam, dan kun je haar vinden op Twitter.
Wil je meer fotografie zien van Mirjam? Klik dan hier.
Na het besluit dat about:blank ging stoppen openden we nog snel de stembus voor de headerverkiezing van 2011. Er kon gestemd worden t/m 6 januari j.l. Al snel ging de header van november aan kop en blééf aan kop, zodat Sabine Sabelis bij deze is uitgeroepen tot winnaar van de headerverkiezing van 2011. Gefeliciteerd!

Sabine wint een pretpakket met (strip)boeken en natuurlijk: eeuwige roem!
About:blank dood... Bloggen dus ook dood?
We horen het al roepen daar achter in de zaal. Men heeft afgelopen 10 jaar geen gelegenheid voorbij laten gaan om de mening te kunnen verkondigen dat het fenomeen bloggen op zijn eind loopt.
Maar vooralsnog blijkt niets minder waar. Hoewel een groot gedeelte van de burgerbevolking tegenwoordig digitaal rondwaart in de sociale media, lijkt men nog altijd behoefte te hebben aan sites die materiaal aanleveren waarover men kan praten via diezelfde media. Net als dat Twitter uitstekend geschikt blijkt om een potje voetbal op tv te kijken en daarbij commentaar te leveren die je vriendjes kunnen volgen en van verdere opmerkingen kunnen voorzien. Tv blijkt niet dood, bloggen vooralsnog ook nog lang niet. Waar moeten we immers anders die maffe plaatjes vandaan halen en ons dagelijkse behoefte aan verwondering?
Daarom een kort overzicht van hoe weirde weblogs ons afgelopen jaar voorzien hebben van een aanvulling op het actuele nieuws.
Ze komen uit Portland, Oregan, maar als Loch Lomond uit Portland, Maine zou komen, had ik het ook geloofd. Sterker, dat zou zelfs geloofwaardiger zijn. Want de studentikoze en ietwat rurale streek aan de oostkust waar alles ruikt naar links-liberale studenten (veel boekhandels en koffiebars, fijne vegetarische restaurants, bovendien dicht bij Canada) past perfect bij wat deze band uitstraalt. Little Me Will Start A Storm is een plaat die laat horen dat voorman Ritchie Young en zijn band een heleboel ideeën hebben en mooie arrangementen kunnen schrijven.
Het schijnt een saai plaatsje te zijn, Muscle Shoals. Een handvol inwoners, wat bedrijventerreintjes. Geen bijzondere natuur, geen geweldige restaurants. Het dorpje in Alabama is tevens naamgever van de gemeente Muscle Shoals, waaronder ook Florence, Sheffield en Tuscambia vallen. Ergens tussen Nashville en Memphis, tussen de hoofdsteden van de country en de soul. In de jaren zestig en zeventig werd hier muziek gemaakt die, in de woorden van Leo Blokhuis, ‘de allermooiste muziek is die ik ken’. Of dat zo is mag iedereen voor zichzelf uitmaken, maar dat er in de Fame Studios (eerst in Florence, later in Muscle Shoals) en de Muscle Shoals Sound (Sheffield) prachtige, invloedrijke en onverwoestbare liedjes zijn opgenomen, lijkt mij eerder een feit dan een mening.