Home Over Colofon VacaturesMobiel RSS
twittericon facebookicon Hyvesicon
about (:) blank #108 / Januari 2012

e-ZINE

Welkom op about (:) blank, e-zine over weblogs en sociale media door de ogen van webloggers.

Onze maandelijkse artikelen per mail ontvangen? Schrijf je dan nu in!


Na bevestigen van je mailadres krijg je iedere maand onze prachtige maandmail met leuke artikelen! Volg ons op Twitter, of abonneer je op onze RSS-feed.

« Stephen Fry on Twitte… | Home | Roos Schlikker neemt … »

WWWW óf: De Wondere Wereld van Weirde Weblogs, afl 4

Ik bedacht een nieuwe theorie. Over al die vreemde weblogs, met vreemde onderwerpen.
‘Waarom? waarom?’ bleef ik mezelf steeds weer vragen.
Nou houd ik er wel van mezelf vragen te stellen, de vraag stellen wil nog niet zeggen dat je het antwoord nodig hebt, het is bij mij vooral de reis, niet de bestemming die er toe doet, maar zo af en toe een antwoord bedenken kan soms wel enige voldoening geven.
Dus ik was zeer over mezelf te spreken toen ik bedacht dat veel van die vreemde weblogs waren ingegeven door angst. ‘De angst is verantwoordelijk voor een hoop vooroordelen,’ zei een zekere Gui Ericx.
Die man ken ik voor de rest niet, maar het was mooi meegenomen dat ik zijn spreuk tegenkwam in een citatenboek.
Want wat die weirde weblogs die ik hier de revu laat passeren bijna allemaal doen is proberen angst te beteugelen. Tenminste, volgens mijn theorie dan, hè.
De angst voor het vreemde (en het beheersen ervan) wordt vertaald door alle vooroordelen over een bepaald onderwerp te gaan cultiveren en daar dan een modern medium als een weblog voor in te zetten.

How to Spot a Canadian

Neem de Amerikanen. Die zijn helemaal niet bang voor de Russen. Dat volk huist nog altijd veel te ver weg van hun bed om werkelijk angstwekkend te zijn.
En ze hebben ook niets te duchten van de Mexicanen, want die zorgen er voor dat hun tuin geharkt wordt en de kindertjes verzorgd, terwijl paps en mams uit geld verdienen zijn om dat te kunnen betalen.
Nee, de Amerikanen zijn bang voor de Canadezen, want die lijken zo verdomd veel op hen dat ze niet weten waar het gevaar bij hun uiteindelijk vandaan zou kunnen komen. En dan spreken ze ook nog eens voor een groot gedeelte dezelfde taal.
Brr, hij had mij kunnen zijn als hij geen Canadees was, denkt de Amerikaan.
Niets zo angstwekkend als je zelf in een ander lichaam terug te vinden, weet inmiddels menig psycholoog.
Tijd om die angst beheersbaar te maken, moet de oprichter van How to Spot a Canadian gedacht hebben: ik begin gewoon een never ending cursus voor de gewone Amerikaanse burger hoe zijn buurman te herkennen.
Het blijkt namelijk vooral in de kleine dingen te zitten, dat Canadezerschap. Een Canadees wil bijv vooral laten merken dat hij geen Amerikaan is. Nou wil een Amerikaan op vakantie in het buitenland dat ook, maar de Canadezen schijnen daar nog altijd net wat overtuigender in te zijn.
Dus wordt het tijd de slang en de uitdrukkingen van de Canadezen onder de knie te krijgen, te snappen waarom ze hun schoenen uitdoen bij de deur en te weten te komen dat dat buurvolkje hun melk in plastic zakken verpakt.

London Shop Fronts

Of kent u het verschijnsel van een winkel niet binnen durven te gaan omdat deze er van buiten zo ondoordringbaar als een jungle uitziet?
Brr, ik gebruik die uitdrukking voor het zien van vreeswekkende verschijningen nog maar een keer, niets zo eng als achtergelaten worden in de bushbush, waar niets lijkt wat het is, niets is wat het lijkt en alles is wat het niet had mogen zijn als je het zelf voor het zeggen had gehad.
Dus wat bedacht de snuggere hobbyfotograaf met een dosis pleinvrees, gepaard gaande met een vleugje claustrofobie alsook een zekere schrik voor spinnen te Londen?
Hij dacht: ik maak mijn angst beheersbaar door foto’s te nemen van winkels waar ik absoluut nooit van mijn leven naar binnen denk te durven gaan. Winkelpuien die exotischer ogen dan de goederen die ze binnen hebben uitgestald, met rolluiken die de winkel van de wereld met zijn boze klanten af moet sluiten, met goederen die plots bij passeren door je haar komen suizen en in je nek beginnen te kriebelen omdat alles vanwege ruimtegebrek bovenop elkaar gepropt moet staan of anders een combinatie van dat alles.
Thuis bestudeert hij stiekem zijn eigen foto’s om de volgende dag een poging te wagen de winkel alsnog te betreden. En hij schotelt ons gratis zijn eigen therapie voor.

Safety Graphic Fun

Dan mag die dame van Safety Graphic Fun wel beweren dat ‘Safety Graphics so Graphically Delightful’ zijn, maar ondertussen schijt ze volgens mij in haar broek dat een van de aangekondigde ongelukken op die platen haar ooit eens zullen gebeuren.
Mijn fantasie gaat er in ieder geval meteen mee aan de loop. Schotel mij een prachtig vormgegeven hand met vier afgezaagde vingers voor en ik begin me in te beelden dat het mijn hand had kunnen zijn die daar op het verkeerde moment op die verkeerde plek aanwezig was. En als ik een teken tegen kom met de waarschuwing voor rondvliegende bijen, heb ik al jeuk voordat de bij zijn honingraat heeft kunnen verlaten.
Nee, mevrouw probeert door zich te verkneukelen om die mogelijke kleine ongelukjes haar middernachtelijke nachtmerries om te zetten in hilarische slapsticks.

Gnutty for Gnomes

En kabouters? Wat doen kabouters dan hier in deze verhandeling over het beheersbaar maken van de angst door een weblog er over bij te houden?
Nou, kabouters zijn er voor mensen die eigenlijk tien meter de lucht in springen als ze iets in hun tuin zien bewegen. De kabouter zorgt er voor dat een grote dosis aaibaarheidsfactor de tuin en het bos wordt ingebracht, waardoor het onbekende weggezuiverd wordt tot iets positiefs en vertederends.
Want die mannetjes zijn namelijk klein, zien er oud uit, lijken moeilijk te lopen en bovendien zie je ze nooit.
Dat maakt dat de angst nog makkelijker valt te onderdrukken, want waar moet je bang voor zijn als je het niet kan zien?
Nou ja, het weblog dat handelt over kabouters, Gnutty for Gnomes, laat natuurlijk plenty plaatjes van gnomes zien, maar een kind kan de was doen als er aangetoond moet worden dat die kabouters geen van allen écht écht zijn.
Heel therapeutisch werken die kabouters: overal waar hij zijn gezicht heeft laten zien, zou je niet meer bang hoeven zijn voor andere enge verschijningen.
Tenzij je natuurlijk ook in trollen wil geloven. Maar daar zal ook wel ergens ter wereld een weblog over bijgehouden worden.

Wat hier aan vreemds vooraf ging:
Afl 1: Stair Porn, Upside Down Dogs, Historical Tweets, Fail Blog en HavenWorks.
Afl 2: The Highest Blog in the World, Sweet Candy Corn, What Is It? en Must Wash Hands.
Afl 3: Snowzilla, Men Who Look Like Old Lesbians, You Thought We Wouldn’t Notice… en People Who Deserve It.
Gerelateerde artikelen:

Woensdag, 28 Januari 2009 om 13:26 / Auteur: Ton
About(:)blank, weblogmagazine voor en door webloggers! Abonneer u op onze RSS-feed, schrijf u in voor onze nieuwsbrief (zie boven op de site), lees enkele van onze andere artikelen, of tip ons met leuk nieuws of een gastblog!


share

Artikelen

Index: artikelen van deze maand


About:blank #108 - Januari 2012

Schrik op schrik, zo blijft een mens gezond en in beweging. Intern doen we iets met de tips en trucs in de reacties op onze mededeling er de brui aan te geven. Want, zo Ton ons in zijn WWWW ook de strekking mee wil geven dat bloggen bij lange na niet dood is, zo gaan we een nieuwe richting geven aan dit blog.
Derhalve komt deze laatste maandelijkse editie in verkorte versie online, want we willen het natuurlijk niet nalaten Sabine Sabelis als de winnaar van de headerverkiezing 2011 te feliciteren.
Voor de lezers onder u vragen we wat geduld, want we komen terug en hoe.


twitterpic Auteur: Irene Reageer: About:blank #108 - Januari 2012

Header & wallpaper #108

De allerlaatste header voor de allerlaatste editie van about:blank is ontworpen door Mirjam alias Mevrouw Mikmak. Download hier de wallpaper:

Mevrouw Mikmak

1024x768

1280x1024

1440x900

Al vanaf haar eerste stappen op het internet en het prille begin van web-log.nl begeeft Mirjam zich op internet onder de naam: Mevrouw Mikmak. In de jaren die volgde is die naam een eigen leven gaan leiden. Op netwerkbijeenkomsten wordt ze dan ook nog vaak aangekondigd als mevrouwmikmak.
Inmiddels is Mirjam in het dagelijks leven druk met Vrouwsel.nl. Voor Vrouwsel ontwerpt en ontwikkelt ze websites en is zij de huisfotografe.

Haar vrije werk publiceert ze voornamelijk op internet via Flickr en haar blog MevrouwMikmak.nl/wordpress.
Wil je in contact komen met Mirjam, dan kun je haar vinden op Twitter.
Wil je meer fotografie zien van Mirjam? Klik dan hier.

twitterpic Auteur: Aukje Reageer: Header & wallpaper #108

Winnaar headerverkiezing 2011

Na het besluit dat about:blank ging stoppen openden we nog snel de stembus voor de headerverkiezing van 2011. Er kon gestemd worden t/m 6 januari j.l. Al snel ging de header van november aan kop en blééf aan kop, zodat Sabine Sabelis bij deze is uitgeroepen tot winnaar van de headerverkiezing van 2011. Gefeliciteerd!

Sabine Sebelis

Sabine wint een pretpakket met (strip)boeken en natuurlijk: eeuwige roem!

Auteur: Aukje / Winnaar headerverkiezing 2011 / 07 01 12 - 21:45

WWWW óf: De Wondere Wereld van Weirde Weblogs, afl 29

About:blank dood... Bloggen dus ook dood?
We horen het al roepen daar achter in de zaal. Men heeft afgelopen 10 jaar geen gelegenheid voorbij laten gaan om de mening  te kunnen verkondigen dat het fenomeen bloggen op zijn eind loopt.
Maar vooralsnog blijkt niets minder waar. Hoewel een groot gedeelte van de burgerbevolking tegenwoordig digitaal rondwaart in de sociale media, lijkt men nog altijd behoefte te hebben aan sites die materiaal aanleveren waarover men kan praten via diezelfde media. Net als dat Twitter uitstekend geschikt blijkt om een potje voetbal op tv te kijken en daarbij commentaar te leveren die je vriendjes kunnen volgen en van verdere opmerkingen kunnen voorzien. Tv blijkt niet dood, bloggen vooralsnog ook nog lang niet. Waar moeten we immers anders die maffe plaatjes vandaan halen en ons dagelijkse behoefte aan verwondering?
Daarom een kort overzicht van hoe weirde weblogs ons afgelopen jaar voorzien hebben van een aanvulling op het actuele nieuws.

Lees meer!

Loch Lomond - Little Me Will Start A Storm

Loch-Lomond_Little-Me.jpgZe komen uit Portland, Oregan, maar als Loch Lomond uit Portland, Maine zou komen, had ik het ook geloofd. Sterker, dat zou zelfs geloofwaardiger zijn. Want de studentikoze en ietwat rurale streek aan de oostkust waar alles ruikt naar links-liberale studenten (veel boekhandels en koffiebars, fijne vegetarische restaurants, bovendien dicht bij Canada) past perfect bij wat deze band uitstraalt. Little Me Will Start A Storm is een plaat die laat horen dat voorman Ritchie Young en zijn band een heleboel ideeën hebben en mooie arrangementen kunnen schrijven.

The Sound of the South / Delta Swamp Rock / The Fame Studios Story

Het schijnt een saai plaatsje te zijn, Muscle Shoals. Een handvol inwoners, wat bedrijventerreintjes. Geen bijzondere natuur, geen geweldige restaurants. Het dorpje in Alabama is tevens naamgever van de gemeente Muscle Shoals, waaronder ook Florence, Sheffield en Tuscambia vallen. Ergens tussen Nashville en Memphis, tussen de hoofdsteden van de country en de soul. In de jaren zestig en zeventig werd hier muziek gemaakt die, in de woorden van Leo Blokhuis, ‘de allermooiste muziek is die ik ken’. Of dat zo is mag iedereen voor zichzelf uitmaken, maar dat er in de Fame Studios (eerst in Florence, later in Muscle Shoals) en de Muscle Shoals Sound (Sheffield) prachtige, invloedrijke en onverwoestbare liedjes zijn opgenomen, lijkt mij eerder een feit dan een mening.

Zoeken


Archief



Categorieën



Twitter

Laatste reacties

Powered by Disqus

Contact