e-ZINE
Welkom op about (:) blank, e-zine over weblogs en sociale media door de ogen van webloggers.
Onze maandelijkse artikelen per mail ontvangen? Schrijf je dan nu in!
Na bevestigen van je mailadres krijg je iedere maand onze prachtige maandmail met leuke artikelen! Volg ons op Twitter, of abonneer je op onze RSS-feed.
Linkdump Revisited
Drie heel verschillende webloggers laten we deze maand aan het woord: Tim Overdiek van het NOS Nieuws, Charlotte van Charlottes Web en Storm van File Under.Om ook drie heel verschillende redenen.
Bij het verzinnen van de vragen dachten we nog: misschien dat enig verband tussen de drie duidelijk zal worden als we de antwoorden er op binnenkrijgen, maar buiten het feit dat het alle drie hard werkende bloggers lijken, naast hun 'normale' dagelijkse werk, weten we geen rode draad uit hun reacties te trekken.
Dan maar, voordat we hen zelf aan het woord laten, gewoon vertellen waarom en hoe zij in het nieuws waren afgelopen tijd. Tim Overdiek is onlangs benoemd tot adjunct-hoofdredacteur van het NOS Nieuws, na enkele jaren de functie van correspondent in Londen te hebben bekleed. Als een van de eerste journalisten kreeg hij het weblogvirus te pakken. Of zoals hij het op zijn eigen (inmiddels een beetje stilstaande) weblog uitdrukt: hij werd multimedia maniac. In die functie werd hij binnen het vaste journalistenteam al snel de kartrekker voor de multimediale aanpak waar het journaal zich in gestort lijkt te hebben. Wat hem al snel de titel Überblogger van Sacha de Boer opleverde. Maar hij kwam hier vooral in het nieuws door zijn beeldende uitspraken, die via Twitter en een gesprek met The Crowds tot ons kwamen.
Charlotte van Charlottes Web was jarenlang een gewaardeerde lijflogger. Van beroep al tekstschrijver, maar in haar vrije uren was ze blijkbaar ook niet van het toetsenbord weg te sleuren. We deelden alles. Of nou ja, het leek alsof zij alles deelde met ons. Met een flinke dosis zelfspot en redelijke stevige schoenpunten waarmee ze evenzogoed lastige mannen van zich af kon houden. Dat mochten we gerust allemaal weten.
Tot het stil werd. En bleef.
Maar plots kregen we te horen dat ze was herrezen.
Waarom Charlotte, waarom? Waar was je gebleven en wat heb je meegemaakt al die tijd? Dat moet menigeen hebben gedacht afgelopen jaar.
File Under kreeg het aan de stok met de Volkskrant afgelopen maand. Tenminste, het weblog wílde het aan de stok krijgen met de krant, maar de krant liet niets van zich horen, reageerde niet op mailtjes en haalde zelfs de foto waar het allemaal om begonnen was van de site. Alsof er niets aan de hand was.
File Under vond echter dat er wel degelijk iets aan de hand was. De Volkskrant had immers zomaar een foto gebruikt die in opdracht van het muziekweblog tijdens een concert van My Morning Jacket was gemaakt. Zonder bronvermelding, zonder vergoeding, zonder ook maar te vragen of dat überhaupt mocht.
Pas na anderhalve week kwam er een reactie. Beetje vreemd zo'n trage reactie voor een krant waarvan de bevolking verwacht dat het bovenop het nieuws springt?
Heren, dame, we hebben een vraag voor u...
- Tim, is er als gedoodverfde überblogger van het NOS Nieuws een groot verschil tussen een weblogpost schrijven als Londen-correspondent en als adjunct-hoofdredacteur van hetzelfde bedrijf?Er is geen wezenlijk verschil tussen bloggen als correspondent of als adjunct-hoofdredacteur. Beide NOS-journalisten geven inzicht in hun werk, bieden de transparantie van het bloggen en gaan interactie aan met bezoekers. Kijk naar Hans Laroes, die misschien minder frequent blogt dan menig correspondent maar even actief met bezoekers in discussie gaat. Hij post en modereert zelf. Net als alle correspondenten of, zoals tegenwoordig het geval is, net als presentatoren, weermensen, Haagse verslaggevers en redacteuren van binnen-, buitenland en economie. Steeds vaker is er sprake van koppeling van blogs aan radio- en tv-uitzendingen, dus de crossmedialiteit begint ook steeds meer vorm aan te nemen. We zijn in wezen nog maar net uit de startblokken geschoten, maar ik merk sinds mijn aankomst in Hilversum dat weblogs op de NOS-nieuwsvloer een buitengewoon breed draagvlak genieten. Het is een geaccepteerd journalistiek middel geworden. Ik heb mezelf nimmer als "uberblogger gezien, wel als iemand die graag de collega's aansteekt met het blogvirus. Tegenwoordig schiet dat virus zonder tussenkomst van de ene naar de andere redactie, dus het is veelbelovend. Deze week beginnen we met interne weblogs, onder meer specifiek voor nieuwe radio-formats, want ook interactie op zo'n immense nieuwsvloer is een effectief wapen. Omdat ik nog maar amper aan de slag ben als adjunct-hoofdredacteur, ben ik nog niet in het hoekje van Hans Laroes c.s. aan de slag gegaan. Maar dat is een kwestie van tijd. De hoofdredacteur zit me al op te zwepen. Nog even verder inwerken, en dan zal vanzelf de eerste blog verschijnen. Ga ik anders schrijven? Ben ik meer behoedzaam? Nee, journalistieke openheid is voor zowel adjunct als correspondent identiek, daar zijn we bij de NOS inmiddels goed van doordrongen.
- En, Charlotte...? Hoe bevalt het nou je ei weer kwijt te kunnen na zo’n sabbatical year in een bubbelbad dat lekte?Ik moet zeggen dat het een eerste instantie een soort experiment was, dat weer beginnen met loggen. Ik had eerlijk gezegd verwacht dat iedereen zo langzamerhand wel afgehaakt zou zijn en dat ik dan met goed fatsoen er een punt achter kon zetten, maar dat bleek niet het geval. Integendeel: binnen twee dagen waren mijn bezoekersaantallen op hetzelfde niveau als anderhalf jaar geleden. Kennelijk zijn er een hoop mensen die (net als ik) hun rss-reader maar een beetje laten verwilderen en de weblogs die op sterven na dood zijn rustig laten zitten tot ze misschien ooit tot leven gewekt worden.
Daar was ik blij mee, want ik miste die plek waar ik de vreselijke dingen die ik meemaak tenminste nog in een grappig stukje kon gieten. Dat lekke bubbelbad was iets verschrikkelijks, ik had er duizenden euro's aan uitgegeven, maar als ik het vol liet lopen kwam het water er aan de zijkant van het bad net zo hard weer uit. De werkster die ik tijdens mijn sabbatical had aangenomen, kwam ook rechtstreeks uit de hel en daar kwam ik eigenlijk pas echt achter toen ik het allemaal had opgeschreven en op internet gezet. Ik heb haar diezelfde week nog ontslagen.
Maar ik heb wel tegenstrijdige gevoelens over webloggen. Ik vind het leuk om te schrijven, maar alleen als het gelezen word. Het heeft meestal niet een therapeutische functie voor mij. Maar tegelijkertijd heb ik moeite met het dwingende van zo'n weblog. Zodra mensen beginnen te roepen dat een weblog pas een weblog is als er minstens drie keer in de week iets nieuws op staat, heb ik er eigenlijk al geen zin meer in. Of als mensen zeggen: ja, nu bekijk ik je website weer, dus dan moet je wel eens per week verversen! Waarom, denk ik dan. Je betaalt toch geen abonnementsgeld ofzo.
Kortom: het ei kwijt kunnen bevalt mij prima, maar ik doe deze keer geen beloftes over de legfrequentie. Overigens zijn het roerige tijden voor mij, dus ik verwacht dat er de komende weken wel het een en ander uitrolt. Maar dit is dus geen belofte!
- Storm, wat kost een foto?Eigenlijk een onmogelijk te beantwoorden vraag. Het is maar wat de gek er voor geeft. Bovendien is het van zoveel dingen afhankelijk. Een foto voor old-school papieren print is verreweg het duurst. Hierbij geldt, des te groter de oplage, des te hoger de prijs. Foto's voor web leveren is een stuk goedkoper. Lever je een foto aan een artiest die je gefotografeerd hebt en van wie je weet dat 'ie het niet te breed heeft? Dan ga je niet het onderste uit de kan vragen. Of je geeft ze gewoon zo, omdat je het een eer vindt dat ze een foto van je willen gebruiken. Zo gebruikt Castanets een foto van mij op zijn MySpace-site. Dat vond ik best tof. Helaas gebeurt het heel vaak dat foto's zomaar gebruikt worden, zonder dat je er erg in hebt. Zo gebeurde het dus ook op de Volkskrant-site, maar zij zijn echt niet de enige die even foto's lenen en ze vervolgens na een mailtje en een gepeperde rekening zonder mail terug verwijderen. Overigens kregen we uiteindelijk wel antwoord van de VK, maar daar moest wel eerst een mailtje voor naar hun Ombudsman. En zelfs toen kon er nog niet echt een excuusmailtje vanaf. Maar de redacteur in kwestie trok in de comments op File Under uiteindelijk wel het boetekleed aan. Da's al heel wat. Gerelateerde artikelen:
Artikelen
Index: artikelen van deze maand
About:blank #108 - Januari 2012
Schrik op schrik, zo blijft een mens gezond en in beweging. Intern doen we iets met de tips en trucs in de reacties op onze mededeling er de brui aan te geven. Want, zo Ton ons in zijn WWWW ook de strekking mee wil geven dat bloggen bij lange na niet dood is, zo gaan we een nieuwe richting geven aan dit blog.
Derhalve komt deze laatste maandelijkse editie in verkorte versie online, want we willen het natuurlijk niet nalaten Sabine Sabelis als de winnaar van de headerverkiezing 2011 te feliciteren.
Voor de lezers onder u vragen we wat geduld, want we komen terug en hoe.
Auteur: Irene Reageer: About:blank #108 - Januari 2012 Header & wallpaper #108
De allerlaatste header voor de allerlaatste editie van about:blank is ontworpen door Mirjam alias Mevrouw Mikmak. Download hier de wallpaper:
Al vanaf haar eerste stappen op het internet en het prille begin van web-log.nl begeeft Mirjam zich op internet onder de naam: Mevrouw Mikmak. In de jaren die volgde is die naam een eigen leven gaan leiden. Op netwerkbijeenkomsten wordt ze dan ook nog vaak aangekondigd als mevrouwmikmak.
Inmiddels is Mirjam in het dagelijks leven druk met Vrouwsel.nl. Voor Vrouwsel ontwerpt en ontwikkelt ze websites en is zij de huisfotografe.
Haar vrije werk publiceert ze voornamelijk op internet via Flickr en haar blog MevrouwMikmak.nl/wordpress.
Wil je in contact komen met Mirjam, dan kun je haar vinden op Twitter.
Wil je meer fotografie zien van Mirjam? Klik dan hier.
Auteur: Aukje Reageer: Header & wallpaper #108 Winnaar headerverkiezing 2011
Na het besluit dat about:blank ging stoppen openden we nog snel de stembus voor de headerverkiezing van 2011. Er kon gestemd worden t/m 6 januari j.l. Al snel ging de header van november aan kop en blééf aan kop, zodat Sabine Sabelis bij deze is uitgeroepen tot winnaar van de headerverkiezing van 2011. Gefeliciteerd!
Sabine wint een pretpakket met (strip)boeken en natuurlijk: eeuwige roem!
WWWW óf: De Wondere Wereld van Weirde Weblogs, afl 29
About:blank dood... Bloggen dus ook dood?
We horen het al roepen daar achter in de zaal. Men heeft afgelopen 10 jaar geen gelegenheid voorbij laten gaan om de mening te kunnen verkondigen dat het fenomeen bloggen op zijn eind loopt.
Maar vooralsnog blijkt niets minder waar. Hoewel een groot gedeelte van de burgerbevolking tegenwoordig digitaal rondwaart in de sociale media, lijkt men nog altijd behoefte te hebben aan sites die materiaal aanleveren waarover men kan praten via diezelfde media. Net als dat Twitter uitstekend geschikt blijkt om een potje voetbal op tv te kijken en daarbij commentaar te leveren die je vriendjes kunnen volgen en van verdere opmerkingen kunnen voorzien. Tv blijkt niet dood, bloggen vooralsnog ook nog lang niet. Waar moeten we immers anders die maffe plaatjes vandaan halen en ons dagelijkse behoefte aan verwondering?
Daarom een kort overzicht van hoe weirde weblogs ons afgelopen jaar voorzien hebben van een aanvulling op het actuele nieuws.
Loch Lomond - Little Me Will Start A Storm
Ze komen uit Portland, Oregan, maar als Loch Lomond uit Portland, Maine zou komen, had ik het ook geloofd. Sterker, dat zou zelfs geloofwaardiger zijn. Want de studentikoze en ietwat rurale streek aan de oostkust waar alles ruikt naar links-liberale studenten (veel boekhandels en koffiebars, fijne vegetarische restaurants, bovendien dicht bij Canada) past perfect bij wat deze band uitstraalt. Little Me Will Start A Storm is een plaat die laat horen dat voorman Ritchie Young en zijn band een heleboel ideeën hebben en mooie arrangementen kunnen schrijven.
The Sound of the South / Delta Swamp Rock / The Fame Studios Story
Het schijnt een saai plaatsje te zijn, Muscle Shoals. Een handvol inwoners, wat bedrijventerreintjes. Geen bijzondere natuur, geen geweldige restaurants. Het dorpje in Alabama is tevens naamgever van de gemeente Muscle Shoals, waaronder ook Florence, Sheffield en Tuscambia vallen. Ergens tussen Nashville en Memphis, tussen de hoofdsteden van de country en de soul. In de jaren zestig en zeventig werd hier muziek gemaakt die, in de woorden van Leo Blokhuis, ‘de allermooiste muziek is die ik ken’. Of dat zo is mag iedereen voor zichzelf uitmaken, maar dat er in de Fame Studios (eerst in Florence, later in Muscle Shoals) en de Muscle Shoals Sound (Sheffield) prachtige, invloedrijke en onverwoestbare liedjes zijn opgenomen, lijkt mij eerder een feit dan een mening.
Zoeken
Archief
Categorieën
Tagwolk
Contact
About(:)blank wordt prima gehost door Pivothosting en draait lekker op PivotX. De site van about(:)blank is ontworpen door Roos m.b.v. harde muziek, kopjes thee en chocola.