Interview met Anne, een Viva weblogster

Loggen voor de online editie van een tijdschrift, is iets dat heel veel mensen graag willen doen. Aan de Viva Weblogwedstrijd bijvoorbeeld, doen jaarlijks weer honderden enthousiaste loggers mee. Slechts enkelen mogen ook daadwerkelijk voor zo’n online editie gaan loggen.
Anne is daar een van. Twee jaar geleden begon zij te loggen op Viva Online. Na twee jaar houdt ze er mee op en mag iemand anders het gaan proberen. Een goed excuus om deze Viva Diva nog eenmaal het woord te geven op het weblogmagazine bij uitstek.

“Het was niet dat ik een fervent lezer van mijn voorganger was”, antwoordt Anne op de vraag hoe ze erbij kwam mee te doen aan de Viva weblogstrijd. “Sterker nog, ik wist niet eens dat Viva een weblogger had. Ik las alleen het blad, op de site kwam ik nooit. Ik ging met een vriendinnetje een weekend naar Antwerpen en kocht op het station wat blaadjes voor in de trein. Op de voorkant van de Viva stond toen 'Word jij Viva's nieuwe weblogger?', of zoiets. Ik dacht: 'Die wedstrijd is van mij.' Ik heb de Viva meegenomen en na het weekend ben ik meteen mijn inzending gaan schrijven. Eigenlijk had ik toen nog niet eens op internet gekeken naar wat het precies was, ik had eigenlijk nog nooit een weblog gelezen... stom eigenlijk hè?”

Je wordt gelezen door ontzettend veel mensen. Jouw log kan je daarom niet geheim houden. Veel andere life loggers loggen anoniem. Hoe ervaar je dat? Zo loggen in het 'openbaar'?
“Eigenlijk ervaar ik dat niet. Ja, dat klinkt heel gek, maar omdat je de lezers niet ziet, heb je ook helemaal geen idee van 'de omvang van je publiek', laat maar zeggen. Ja, er reageren natuurlijk wel mensen, maar ik zie daar geen gezichten bij. Dat zij mijn gezicht wel zien en veel over mijn leven weten, ja, daar sta ik niet zo bij stil. Ik vind dat niet erg, iedereen mag weten wat ik meemaak. Het is soms wel vervelend dat al mijn vrienden en familie alles al weten wat ik heb gedaan. Dan heb ik niks meer te vertellen als ik ze ze. 'Ja, dat heb ik al gelezen,' zeggen ze dan als ik een verhaal begin.”

Normaliter loggen Viva loggers korter. Waarom ben jij 'aangebleven'?
“Ik ben gebleven omdat het eigenlijk heel erg goed ging met mijn log. De Viva was tevreden, ik had er zelf nog veel plezier in en misschien nog wel het belangrijkste, de lezers waren me nog niet zat. Gelukkig maar!”

Wat is het raarste dat je hebt mee gemaakt via het loggen?
“Eh. Heb ik rare dingen meegemaakt? Ik ben wel eens herkend op straat. Dat is wel gek. Maar echt rare dingen... Hmm, nee niet echt.”

Zie je het als een verslaving? Voel je druk om te plaatsen?
“Nee, ik zie het niet als verslaving. Als mijn tijd er straks opzit denk ik dat ik binnen twee weken gewend ben dat ik niet meer hoef te schrijven. Maar ik voel wel druk om te plaatsen. Ik moet drie keer per week een stukje posten en doe dit dan meestal om de dag. Op zo'n dag dat ik ga plaatsen word ik echt wakker met de gedachte 'waar moet ik het nu weer over hebben', haha. Zelfs na twee jaar nog! Ik ben ook continue onderwerpen aan het 'filteren' gedurende de dag. Dat is een soort automatisme geworden. Als ik dan iets meemaak denk ik automatisch 'hier zou ik over kunnen schrijven vanavond'.”

Word je ervoor betaald?
“Ja, ik word ervoor betaald. Het is echt een 'freelance' baan.”

Zijn er dingen uit het loggen voortgekomen? Bijv. een baan of een aanbieding voor iets anders?
“Ja. Ik ben via mijn log bij Cafe de Liefde van de VPRO terecht gekomen, waar ik nu een videodagboek bijhoud. Over de liefde. Ook ben ik via mijn log in contact gekomen met een uitgever, ik had hen wat stukjes opgestuurd en ben toen uitgenodigd voor een gesprek om te praten over mijn schrijfplannen. Ik zou graag een boek schrijven, maar dat is echt een lange termijn ding.”

Krijg je veel mail? En waarover gaan die eventuele mailtjes dan?
“Nou, mail niet echt. Soms stuurt de Viva een mailtje door van lezers die hebben gelezen dat ik iets zoek. Laatst gebeurde dit toen ik had geschreven dat ik werkruimte zocht om te typen bijvoorbeeld. Dat vind ik altijd echt heel lief als zoiets gebeurd. Dat de lezers dan de moeite nemen om mij te helpen. Echt leuk. Ik krijg wel veel reacties op de site zelf. Dat vind ik ook hartstikke leuk. Ik zie heel vaak dezelfde namen van lezers terug komen, op den duur worden die lezers dan gewoon een beetje 'vertrouwd'. Meestal reageren ze op de inhoud van een stukje. Of op een taalfout haha. Soms zit er ook wel iemand tussen die gewoon een beetje wil zeuren lijkt wel, maar ja, dat hoort erbij. Gelukkig heb ik dat niet zo vaak.”

Als je ooit zou stoppen bij de Viva, zou je dan zelf een ander log beginnen?
“Nee. ik ben klaar met loggen. ik wil me nu graag gaan concentreren op scenario's schrijven, waar ik eind juni op afstudeer, en ik wil proberen om aan het werk te komen als freelance schrijver voor bladen.” Gerelateerde artikelen: