Welkom op about (:) blank, e-zine over weblogs en sociale media door de ogen van webloggers.
Onze maandelijkse artikelen per mail ontvangen? Schrijf je dan nu in!
Na bevestigen van je mailadres krijg je iedere maand onze prachtige maandmail met leuke artikelen! Volg ons op Twitter, of abonneer je op onze RSS-feed.
Maak kennis met Joke Renneboog, de vrouw achter Onnozelheid mag!. Lees tot ergens in december en een leven ontvouwt zich. Soms nergens over en soms een beetje ergens over. Links en rechts wordt gestrooid met informatie over haar persoonlijke leven. De ene keer over haar koosnaam, dan over het bedrijf waar ze werkt of de studie die ze deed. En altijd quasi-onnozel. Bijvoorbeeld een live-verslag van commentaar vanuit de huiskamer op de voetbalwedstrijd Bordeaux - Anderlecht.
"D'er is iets met het beeld ja. Is dat omdat gij in de ijskast bezig zijt of wa? [...]
Allez, Anderlecht gaat den UEFA-cup winnen hé, ‘t is beslist. Paniek, paniek! ‘k Denk dat Bordeaux dat niet gewend is.[...]
Wete gij nie hoelang da geleden is dat een Belgische ploeg in maart Europees speelt?"

Onnozelheid mag! won in december een Site van het Jaar-award voor ‘beste persoonlijke blog'. Daardoor stond ze met haar foto op de website van organisator Clickx. Er zijn webloggers die dat onaangenaam vinden, eigenlijk over de grens. Liever loggen ze anoniem over wat hen bezighoudt of de moeite van het schrijven waard lijkt. Joke denkt daar heel anders over. Ik las stukjes terug tot aan december en onder de tab "over onnozelaar". Een leven half zichtbaar trekt voorbij. Ze werkt bij Jobat, heeft hier een LinkedIn-profiel, een profiel op Facebook, hier foto's van haar vriend met versgeboren petekind, haar bijnaam is molleke. En uiteraard een last.fm-profiel. Ze is is geboren op 8 februari 1984, studeerde psychologie in Gent en woonde vroeger in Erondegem, Schellebelle, Wanzele, Erembodegem en Sint-Lievens-Houtem.
Ze is linkshandig en bi-seksueel. Ze houdt van superhelden en -heldinnen, waaronder Xena: warrior princess en: "het hebben van een schitterende carrière is, naast het hebben van een schitterend lief en twee blonde meisjeskinderen genaamd Emma en Amelie, nog altijd een meisjesdroom. En geef toe, de zin van het leven verdwijnt toch wanneer we onze dromen niet meer zouden najagen..."
Wie zit te wachten op al deze persoonlijke informatie? Bijna niemand, wellicht. Maar hoe dan ook zit het prettig verpakt in kleine verhaaltjes over niets of een bescheiden mening over iets anders. En, zoals gezegd, het komt in kleine beetjes. Joke lijkt zich niet te bekommeren om een inbreuk op haar privacy, stalkers of andere enge figuren. 't Is allemaal binnen haar grenzen van het aanvaardbare. Dus waarom zouden wij ons zorgen maken voor haar?
Gerelateerde artikelen:Schrik op schrik, zo blijft een mens gezond en in beweging. Intern doen we iets met de tips en trucs in de reacties op onze mededeling er de brui aan te geven. Want, zo Ton ons in zijn WWWW ook de strekking mee wil geven dat bloggen bij lange na niet dood is, zo gaan we een nieuwe richting geven aan dit blog.
Derhalve komt deze laatste maandelijkse editie in verkorte versie online, want we willen het natuurlijk niet nalaten Sabine Sabelis als de winnaar van de headerverkiezing 2011 te feliciteren.
Voor de lezers onder u vragen we wat geduld, want we komen terug en hoe.
De allerlaatste header voor de allerlaatste editie van about:blank is ontworpen door Mirjam alias Mevrouw Mikmak. Download hier de wallpaper:
Al vanaf haar eerste stappen op het internet en het prille begin van web-log.nl begeeft Mirjam zich op internet onder de naam: Mevrouw Mikmak. In de jaren die volgde is die naam een eigen leven gaan leiden. Op netwerkbijeenkomsten wordt ze dan ook nog vaak aangekondigd als mevrouwmikmak.
Inmiddels is Mirjam in het dagelijks leven druk met Vrouwsel.nl. Voor Vrouwsel ontwerpt en ontwikkelt ze websites en is zij de huisfotografe.
Haar vrije werk publiceert ze voornamelijk op internet via Flickr en haar blog MevrouwMikmak.nl/wordpress.
Wil je in contact komen met Mirjam, dan kun je haar vinden op Twitter.
Wil je meer fotografie zien van Mirjam? Klik dan hier.
Na het besluit dat about:blank ging stoppen openden we nog snel de stembus voor de headerverkiezing van 2011. Er kon gestemd worden t/m 6 januari j.l. Al snel ging de header van november aan kop en blééf aan kop, zodat Sabine Sabelis bij deze is uitgeroepen tot winnaar van de headerverkiezing van 2011. Gefeliciteerd!

Sabine wint een pretpakket met (strip)boeken en natuurlijk: eeuwige roem!
About:blank dood... Bloggen dus ook dood?
We horen het al roepen daar achter in de zaal. Men heeft afgelopen 10 jaar geen gelegenheid voorbij laten gaan om de mening te kunnen verkondigen dat het fenomeen bloggen op zijn eind loopt.
Maar vooralsnog blijkt niets minder waar. Hoewel een groot gedeelte van de burgerbevolking tegenwoordig digitaal rondwaart in de sociale media, lijkt men nog altijd behoefte te hebben aan sites die materiaal aanleveren waarover men kan praten via diezelfde media. Net als dat Twitter uitstekend geschikt blijkt om een potje voetbal op tv te kijken en daarbij commentaar te leveren die je vriendjes kunnen volgen en van verdere opmerkingen kunnen voorzien. Tv blijkt niet dood, bloggen vooralsnog ook nog lang niet. Waar moeten we immers anders die maffe plaatjes vandaan halen en ons dagelijkse behoefte aan verwondering?
Daarom een kort overzicht van hoe weirde weblogs ons afgelopen jaar voorzien hebben van een aanvulling op het actuele nieuws.
Ze komen uit Portland, Oregan, maar als Loch Lomond uit Portland, Maine zou komen, had ik het ook geloofd. Sterker, dat zou zelfs geloofwaardiger zijn. Want de studentikoze en ietwat rurale streek aan de oostkust waar alles ruikt naar links-liberale studenten (veel boekhandels en koffiebars, fijne vegetarische restaurants, bovendien dicht bij Canada) past perfect bij wat deze band uitstraalt. Little Me Will Start A Storm is een plaat die laat horen dat voorman Ritchie Young en zijn band een heleboel ideeën hebben en mooie arrangementen kunnen schrijven.
Het schijnt een saai plaatsje te zijn, Muscle Shoals. Een handvol inwoners, wat bedrijventerreintjes. Geen bijzondere natuur, geen geweldige restaurants. Het dorpje in Alabama is tevens naamgever van de gemeente Muscle Shoals, waaronder ook Florence, Sheffield en Tuscambia vallen. Ergens tussen Nashville en Memphis, tussen de hoofdsteden van de country en de soul. In de jaren zestig en zeventig werd hier muziek gemaakt die, in de woorden van Leo Blokhuis, ‘de allermooiste muziek is die ik ken’. Of dat zo is mag iedereen voor zichzelf uitmaken, maar dat er in de Fame Studios (eerst in Florence, later in Muscle Shoals) en de Muscle Shoals Sound (Sheffield) prachtige, invloedrijke en onverwoestbare liedjes zijn opgenomen, lijkt mij eerder een feit dan een mening.