Welkom op about (:) blank, e-zine over weblogs en sociale media door de ogen van webloggers.
Onze maandelijkse artikelen per mail ontvangen? Schrijf je dan nu in!
Na bevestigen van je mailadres krijg je iedere maand onze prachtige maandmail met leuke artikelen! Volg ons op Twitter, of abonneer je op onze RSS-feed.
Binnen een kwartier kun je bij web-log.nl een weblog beginnen, zonder verdere verplichtingen. Dat maakt het starten van een blog heel toegankelijk. Bij web-log staan inmiddels ruim 300.000 weblogs geregistreerd. Bij lulu.com kun je binnen een maand een boek publiceren, gerekend vanaf het moment dat je je manuscript uploadt tot het moment dat de boeken thuisbezorgd worden. Op eigen kosten, zonder verdere verplichtingen. In vijf jaar tijd zijn 98.000 titels verschenen. Jeroen Otten, zelf weblogger, publiceerde op deze manier 'Van sporten ga je dood!'.
Wie een boek schrijft heeft een bedoeling. Jeroen Otten wilde ons met zijn boek bewustmaken van de gevaren van sporten, schrijft hij in zijn nawoord. Een lovenswaardig streven.
Het enige wat ik met dit boek heb willen bereiken is niet zozeer een discussie, maar een stukje bewustwording bij de mensen oproepen.
In 60 pagina’s zijn dan 52 doden opgevoerd. Onder een vetgedrukte kop wordt in een schuingedrukte tekst uitgelegd welke sport de ongelukkigen beoefenden, waaraan zij stierven en hoe oud ze werden. De tekst waarin de lezer zich bewust moet worden van de gevaren van sport is tussen de doden door gevlochten. Otten maakt soms een rake opmerking of doet een zinnige suggestie.
Voor mensen die een tijdje niet gesport hebben of een lange periode afwezig zijn geweest door een blessure, doen er goed aan een keuring te doen.
De opzet van het boek is bruikbaar. Door uit de overvloed aan sportdoden juist diegenen te kiezen die passen bij het thema van het hoofdstuk, versterken de beschrijvingen de mening van de auteur. Soms lukt dit. In het hoofdstuk ‘Zelfdoding’ worden bijvoorbeeld sporters beschreven die zichzelf ook daadwerkelijk het leven hebben benomen. Veel vaker lijkt de sportdode willekeurig in het verhaal geplakt te zijn. Dit is wellicht storend, maar ook een keuze van de schrijver. Daarbij levert het soms onbedoeld grappige, Kees Driehuisachtige schijnbewegingen op.
Behalve bij vlagen grappig, is het boek soms ook ronduit beledigend. De treurige geschiedenis van Diego Maradonna wordt in enkele regels beschreven. Waar hij heeft gespeeld en wanneer hij op drugsgebruik is betrapt. Dat hij door de FIFA tot voetballer van de twintigste eeuw is gekozen en dat het nu iets beter met hem gaat. Dan komt de conclusie uit de lucht vallen: Een groot atleet, maar als mens heeft hij een ruggengraat van een tuinslang.
Ik hoop overigens dat Otten het artikel over Pantani op Wikipedia heeft geschreven. Grote delen van de tekst over leven en zelfdoding van de wielrenner komen exact overeen met wat hierover in de “vrije encyclopedie” te vinden is. Deze bron van informatie wordt echter niet vermeld in het boek.
In opzet is het boek aardig, maar het wordt de lezer zeer gemakkelijk gemaakt dit uit het oog te verliezen. Zinnen lopen niet. De opbouw van hoofdstukken is soms onnavolgbaar. En in alle hoofdstukken wemelt het van de type- en schrijffouten. Op iedere pagina staan meerdere fouten, op één pagina in het voorwoord zoveel als elf. Schrijvers publiceren zichzelf bij lulu.com. Redactiewerk en opmaak doe je zelf, Lulu regelt een ISBN-nummer als je dat wenst en drukt het boek. Zo kan het gebeuren dat niemand 'Van sporten ga je dood!' heeft geredigeerd en het boek een directe weergave is geworden van het taalgevoel van de auteur en zijn netwerk.
Web-log.nl heeft ruim 300.000 geregistreerde weblogs, waaronder veel goede, maar nog veel meer onleesbare. In drie stappen aangemaakt, gratis en zonder verplichtingen. Wie uit deze verzameling willekeurig een blog pikt, heeft een grote kans géén goede te trekken. Lulu heeft 98.000 titels uitgebracht in vijf jaar. Ik las een willekeurige.
Gerelateerde artikelen:Schrik op schrik, zo blijft een mens gezond en in beweging. Intern doen we iets met de tips en trucs in de reacties op onze mededeling er de brui aan te geven. Want, zo Ton ons in zijn WWWW ook de strekking mee wil geven dat bloggen bij lange na niet dood is, zo gaan we een nieuwe richting geven aan dit blog.
Derhalve komt deze laatste maandelijkse editie in verkorte versie online, want we willen het natuurlijk niet nalaten Sabine Sabelis als de winnaar van de headerverkiezing 2011 te feliciteren.
Voor de lezers onder u vragen we wat geduld, want we komen terug en hoe.
De allerlaatste header voor de allerlaatste editie van about:blank is ontworpen door Mirjam alias Mevrouw Mikmak. Download hier de wallpaper:
Al vanaf haar eerste stappen op het internet en het prille begin van web-log.nl begeeft Mirjam zich op internet onder de naam: Mevrouw Mikmak. In de jaren die volgde is die naam een eigen leven gaan leiden. Op netwerkbijeenkomsten wordt ze dan ook nog vaak aangekondigd als mevrouwmikmak.
Inmiddels is Mirjam in het dagelijks leven druk met Vrouwsel.nl. Voor Vrouwsel ontwerpt en ontwikkelt ze websites en is zij de huisfotografe.
Haar vrije werk publiceert ze voornamelijk op internet via Flickr en haar blog MevrouwMikmak.nl/wordpress.
Wil je in contact komen met Mirjam, dan kun je haar vinden op Twitter.
Wil je meer fotografie zien van Mirjam? Klik dan hier.
Na het besluit dat about:blank ging stoppen openden we nog snel de stembus voor de headerverkiezing van 2011. Er kon gestemd worden t/m 6 januari j.l. Al snel ging de header van november aan kop en blééf aan kop, zodat Sabine Sabelis bij deze is uitgeroepen tot winnaar van de headerverkiezing van 2011. Gefeliciteerd!

Sabine wint een pretpakket met (strip)boeken en natuurlijk: eeuwige roem!
About:blank dood... Bloggen dus ook dood?
We horen het al roepen daar achter in de zaal. Men heeft afgelopen 10 jaar geen gelegenheid voorbij laten gaan om de mening te kunnen verkondigen dat het fenomeen bloggen op zijn eind loopt.
Maar vooralsnog blijkt niets minder waar. Hoewel een groot gedeelte van de burgerbevolking tegenwoordig digitaal rondwaart in de sociale media, lijkt men nog altijd behoefte te hebben aan sites die materiaal aanleveren waarover men kan praten via diezelfde media. Net als dat Twitter uitstekend geschikt blijkt om een potje voetbal op tv te kijken en daarbij commentaar te leveren die je vriendjes kunnen volgen en van verdere opmerkingen kunnen voorzien. Tv blijkt niet dood, bloggen vooralsnog ook nog lang niet. Waar moeten we immers anders die maffe plaatjes vandaan halen en ons dagelijkse behoefte aan verwondering?
Daarom een kort overzicht van hoe weirde weblogs ons afgelopen jaar voorzien hebben van een aanvulling op het actuele nieuws.
Ze komen uit Portland, Oregan, maar als Loch Lomond uit Portland, Maine zou komen, had ik het ook geloofd. Sterker, dat zou zelfs geloofwaardiger zijn. Want de studentikoze en ietwat rurale streek aan de oostkust waar alles ruikt naar links-liberale studenten (veel boekhandels en koffiebars, fijne vegetarische restaurants, bovendien dicht bij Canada) past perfect bij wat deze band uitstraalt. Little Me Will Start A Storm is een plaat die laat horen dat voorman Ritchie Young en zijn band een heleboel ideeën hebben en mooie arrangementen kunnen schrijven.
Het schijnt een saai plaatsje te zijn, Muscle Shoals. Een handvol inwoners, wat bedrijventerreintjes. Geen bijzondere natuur, geen geweldige restaurants. Het dorpje in Alabama is tevens naamgever van de gemeente Muscle Shoals, waaronder ook Florence, Sheffield en Tuscambia vallen. Ergens tussen Nashville en Memphis, tussen de hoofdsteden van de country en de soul. In de jaren zestig en zeventig werd hier muziek gemaakt die, in de woorden van Leo Blokhuis, ‘de allermooiste muziek is die ik ken’. Of dat zo is mag iedereen voor zichzelf uitmaken, maar dat er in de Fame Studios (eerst in Florence, later in Muscle Shoals) en de Muscle Shoals Sound (Sheffield) prachtige, invloedrijke en onverwoestbare liedjes zijn opgenomen, lijkt mij eerder een feit dan een mening.