e-ZINE
Welkom op about (:) blank, e-zine over weblogs en sociale media door de ogen van webloggers.
Onze maandelijkse artikelen per mail ontvangen? Schrijf je dan nu in!
Na bevestigen van je mailadres krijg je iedere maand onze prachtige maandmail met leuke artikelen! Volg ons op Twitter, of abonneer je op onze RSS-feed.
Cursus Lijfloggen deel 47
Begin!Ik sla het eerste stukje over. Ik peuter het buitenste velletje los, wat overigens nog een heel gedoe kan zijn met zo’n nieuwe rol wc-papier, en trek er dan een stuk van ongeveer 50 centimeter af. Dat gedeelte komt niet aan mijn billen. Dat heeft al te veel blootgestaan aan de open lucht. Een mens weet immers niet wat er allemaal in die open lucht zit. Dat kan je nou eenmaal niet zien. En wat ik niet kan zien, dat moet ik niet.
Daarnaast, niet minder belangrijk, heeft de toiletpapierfabrikant verzonnen dat de rol het beste een rol kan blijven in zijn lange weg richting consument door middel van een strookje lijm. Het eerste velletje zit vastgeplakt aan het derde velletje. En die lijm dringt zo goed door de velletjes heen dat op zijn beurt velletje nr 5 lichtjes blijft hechten aan nr 3.
Het kan niet de bedoeling zijn geweest dat er ook maar iets aan mijn lichaam blijft plakken, bedenk ik me elke keer als ik zo’n nieuwe rol ter hand neem, dus alles wat ook maar enigszins doet denken aan lijm gaat linea recta het toilet in. Dit vóór het zijn oorspronkelijke functie heeft kunnen uitoefenen. In tijden van zware verkoudheid snuit ik hooguit mijn neus ermee.
Zo is het bij mij ook ongeveer als ik een tekst schrijf. Ik heb daarnet eerst een hele tijd op de bank gelegen. Om na te denken.
Alsof ik het tot op dat moment nog niet gedaan had: nadenken. Ik was in gedachten al meer dan een week bezig met wat hier zou moeten komen te staan. De dag des oordeels kwam steeds dichterbij en de bladzijde die ik zou moeten gaan vullen, werd in mijn hoofd steeds leger. Elk idee dat mij eerder spontaan te binnen was geschoten werd eigenhandig weer doorgestreept. Tot er helemaal niets meer over was.
Dan wordt het tijd om nieuwe registers te openen. Er moet begonnen worden vanaf Ground Zero. De eerste zinnen moeten gevormd worden. En vanuit die zinnen moet het verhaal zich gaan vormen.
Maar waar is het begin? Dat vraag ik me elke keer af. Wat is aanwijsbaar de eerste gedachte, het eerste woord, de eerste letter, waarmee ik denk resultaat te zullen behalen?
Naarstig zoek ik in mijn hoofd naar dat ene gegeven waarmee ik de rest kan creëren. Ik snak ernaar. Ik wil het er uit sleuren, bij zijn nekvel, als ik maar wist waar ik dat ongrijpbare vast kon pakken.
En dat alles languit op de bank. Waar, als zo iemand de gelegenheid had dit te aanschouwen, er voor de buitenstaander niets lijkt te gebeuren.
Ik lig daar te wachten op het begin. Tot het begin begint. Tot het moment dat het einde zich aankondigt door een eerste aanzet die de finale zin gaat geven. Dat ik uit kan kijken naar de afloop, waarbij alles gezegd is wat ik had moeten zeggen, dat het luid en duidelijk op het scherm staat en er niets meer aan toegevoegd of weg geschrapt hoeft te worden en ik uitgeput maar voldaan kan terugkeren naar dezelfde bank.
Maar het begin bestaat niet, bedacht ik me net. Het is dat stukje wc-papier dat niet tot doel heeft wc-papier te zijn. Het ziet er wel hetzelfde uit, maar heeft gewoon geen functie. En omdat het geen functie heeft, behalve dan dat het de rest omarmt, bestaat het niet.
Die eerste zinnen kan ik dus beter overslaan. Daar kan ik hooguit achteraf mijn neus mee snuiten. Maar aangezien de lezer over het algemeen niet zit te wachten op zo’n snotfestijn, kan ik ook beter daar geen melding over maken.
Gewoon weg! Foetsie!
Die eerste zinnen hebben nooit bestaan.
Het verhaal begon ergens halverwege. Midden in de actie.
Ik ben niet naar de wc gegaan. Nee, ik was er al aanwezig. De broek lag al op de voeten. Al zittend op de bril was ik druk doende het eerste velletje los te peuteren om zodoende tot de essentie van de wc-rol te komen. Dat waar het voor gemaakt was.
Huiswerk: Vertelt u uw medecursisten eens wat u zoal doet als u zich voor bepaalde tijd op de wc-bril bevindt. Gerelateerde artikelen:
Artikelen
Index: artikelen van deze maand
About:blank #108 - Januari 2012
Schrik op schrik, zo blijft een mens gezond en in beweging. Intern doen we iets met de tips en trucs in de reacties op onze mededeling er de brui aan te geven. Want, zo Ton ons in zijn WWWW ook de strekking mee wil geven dat bloggen bij lange na niet dood is, zo gaan we een nieuwe richting geven aan dit blog.
Derhalve komt deze laatste maandelijkse editie in verkorte versie online, want we willen het natuurlijk niet nalaten Sabine Sabelis als de winnaar van de headerverkiezing 2011 te feliciteren.
Voor de lezers onder u vragen we wat geduld, want we komen terug en hoe.
Auteur: Irene Reageer: About:blank #108 - Januari 2012 Header & wallpaper #108
De allerlaatste header voor de allerlaatste editie van about:blank is ontworpen door Mirjam alias Mevrouw Mikmak. Download hier de wallpaper:
Al vanaf haar eerste stappen op het internet en het prille begin van web-log.nl begeeft Mirjam zich op internet onder de naam: Mevrouw Mikmak. In de jaren die volgde is die naam een eigen leven gaan leiden. Op netwerkbijeenkomsten wordt ze dan ook nog vaak aangekondigd als mevrouwmikmak.
Inmiddels is Mirjam in het dagelijks leven druk met Vrouwsel.nl. Voor Vrouwsel ontwerpt en ontwikkelt ze websites en is zij de huisfotografe.
Haar vrije werk publiceert ze voornamelijk op internet via Flickr en haar blog MevrouwMikmak.nl/wordpress.
Wil je in contact komen met Mirjam, dan kun je haar vinden op Twitter.
Wil je meer fotografie zien van Mirjam? Klik dan hier.
Auteur: Aukje Reageer: Header & wallpaper #108 Winnaar headerverkiezing 2011
Na het besluit dat about:blank ging stoppen openden we nog snel de stembus voor de headerverkiezing van 2011. Er kon gestemd worden t/m 6 januari j.l. Al snel ging de header van november aan kop en blééf aan kop, zodat Sabine Sabelis bij deze is uitgeroepen tot winnaar van de headerverkiezing van 2011. Gefeliciteerd!
Sabine wint een pretpakket met (strip)boeken en natuurlijk: eeuwige roem!
WWWW óf: De Wondere Wereld van Weirde Weblogs, afl 29
About:blank dood... Bloggen dus ook dood?
We horen het al roepen daar achter in de zaal. Men heeft afgelopen 10 jaar geen gelegenheid voorbij laten gaan om de mening te kunnen verkondigen dat het fenomeen bloggen op zijn eind loopt.
Maar vooralsnog blijkt niets minder waar. Hoewel een groot gedeelte van de burgerbevolking tegenwoordig digitaal rondwaart in de sociale media, lijkt men nog altijd behoefte te hebben aan sites die materiaal aanleveren waarover men kan praten via diezelfde media. Net als dat Twitter uitstekend geschikt blijkt om een potje voetbal op tv te kijken en daarbij commentaar te leveren die je vriendjes kunnen volgen en van verdere opmerkingen kunnen voorzien. Tv blijkt niet dood, bloggen vooralsnog ook nog lang niet. Waar moeten we immers anders die maffe plaatjes vandaan halen en ons dagelijkse behoefte aan verwondering?
Daarom een kort overzicht van hoe weirde weblogs ons afgelopen jaar voorzien hebben van een aanvulling op het actuele nieuws.
Loch Lomond - Little Me Will Start A Storm
Ze komen uit Portland, Oregan, maar als Loch Lomond uit Portland, Maine zou komen, had ik het ook geloofd. Sterker, dat zou zelfs geloofwaardiger zijn. Want de studentikoze en ietwat rurale streek aan de oostkust waar alles ruikt naar links-liberale studenten (veel boekhandels en koffiebars, fijne vegetarische restaurants, bovendien dicht bij Canada) past perfect bij wat deze band uitstraalt. Little Me Will Start A Storm is een plaat die laat horen dat voorman Ritchie Young en zijn band een heleboel ideeën hebben en mooie arrangementen kunnen schrijven.
The Sound of the South / Delta Swamp Rock / The Fame Studios Story
Het schijnt een saai plaatsje te zijn, Muscle Shoals. Een handvol inwoners, wat bedrijventerreintjes. Geen bijzondere natuur, geen geweldige restaurants. Het dorpje in Alabama is tevens naamgever van de gemeente Muscle Shoals, waaronder ook Florence, Sheffield en Tuscambia vallen. Ergens tussen Nashville en Memphis, tussen de hoofdsteden van de country en de soul. In de jaren zestig en zeventig werd hier muziek gemaakt die, in de woorden van Leo Blokhuis, ‘de allermooiste muziek is die ik ken’. Of dat zo is mag iedereen voor zichzelf uitmaken, maar dat er in de Fame Studios (eerst in Florence, later in Muscle Shoals) en de Muscle Shoals Sound (Sheffield) prachtige, invloedrijke en onverwoestbare liedjes zijn opgenomen, lijkt mij eerder een feit dan een mening.
Zoeken
Archief
Categorieën
Tagwolk
Contact
About(:)blank wordt prima gehost door Pivothosting en draait lekker op PivotX. De site van about(:)blank is ontworpen door Roos m.b.v. harde muziek, kopjes thee en chocola.