Welkom op about (:) blank, e-zine over weblogs en sociale media door de ogen van webloggers.
Onze maandelijkse artikelen per mail ontvangen? Schrijf je dan nu in!
Na bevestigen van je mailadres krijg je iedere maand onze prachtige maandmail met leuke artikelen! Volg ons op Twitter, of abonneer je op onze RSS-feed.
Love + Rock
Ingrid is filmfreak, Bill Nighy-fan en was programmeur. Ze is in Aarhus, Denemarken terechtgekomen, ooit, en bleef er.
The Girl in the Café is vernoemd naar de gelijknamige film van Richard Curtis met een hoofdrol voor.. Bill Nighy. Veel liever dan programmeren wilde ze “iets met films”, maar ja, ze woonde midden in Jutland. In 2006 besloot ze na negen jaar het bedeesde Aarhus te verlaten om naar Londen te verhuizen.
Ingrid: “De uiteindelijke kick in the butt om naar London te verhuizen kwam tijdens het zien van The Girl in the Café op het moment waar Lawrence verklaard wat zijn nachtelijke dromen betekenen.
‘Obvious, I fear. I'm not the man I dreamt I might be when I was young.’”
Een kick in the butt met gevolgen.
“This decision woke me up quite a bit creatively speaking, and I started drawing, just for fun.”

Het leek haar leuk iets achter te laten in Denemarken en ze zocht contact met Go-Card, verspreider van gratis ansichtkaarten in horecagelegenheden. Het bedrijf maakt meest commerciële kaarten, maar steunt ook beginnende artiesten. Tot haar eigen verrassing werden in twee jaar tijd tien ontwerpen van de Love + Rock-kaarten verspreid in cafés (!) en alle vestigingen van McDonald’s in Denemarken.
“After my London decision I have learned that silly ideas sometimes can have great results.”
The Girl on tour, ain’t it cool?
De film The Girl in the Café is een romantische comedy die zich afspeelt tegen de achtergrond van een G8-conferentie. Een kleine romantische comedy, maar met een boodschap.
“I was amazed by the number of people who either don’t know this film at all or have heard of it but have not seen it. And since this film made a big impression on me, I thought it was a nice idea to share it, and have other people to see it too.”
Op het weblog The Girl in the Café was een idee geboren. Via het mailformulier kan iedereen die wil zich opgeven om de film op dvd toegestuurd te krijgen. De tegenprestatie bestaat er uit dat je een recensie schrijft op je weblog, mocht je er één hebben. Daarna stuur je ‘m door naar de volgende persoon op de lijst en hij of zij doet hetzelfde. Je zou het een stokje kunnen noemen.
Maar misschien is het meer. De film is inmiddels in achttien landen geweest en door meer dan vijftig mensen gezien. Een studente uit Ithica hoorde over het initiatief tijdens een college over de sociale en persoonlijke invloed van techniek.
“She thought it was neat that it created a new forum for people to discuss movies and world issues. She also said that projects like yours and post-secret are the future of social connections in an increasingly technological world. Basically, though, she thought that the fact that this movie can reach even areas where movies are usually unavailable is one of the few productive and positive effects of the new digital era.”
Ain%u2019t it Cool News is een invloedrijke website met filmnieuws. De redactie schrijft onder aanvoering van de nog invloedrijkere Harry Knowles artikelen over showbizz. In een (tamelijk lang) interview met Bill Nighy in februari 2007 komt het onderwerp ‘fansites’ ter sprake.
Bill: “There’s also another lady called Ingrid who runs a very admirable site. She has a very cool idea about THE GIRL IN THE CAFÉ. There’s a web site called ‘thegirlinthecafe.com’ where they pass it around. They send the DVD around to different people, and they kind of comment on it, and they have a kind of club, and they think of ways to try and help with the situation in Africa.”
Bill zelf is blijkbaar op de hoogte van de actie.
De film The Girl in the Café is zoals het weblog. Op het eerste gezicht doodnormaal, maar wie goed kijkt, ziet iets bijzonders. Een film die extra glans krijgt door het weblog The Girl in the Café. En andersom, dankzij Bill zelf. Silly ideas sometimes can have great results indeed.
Gerelateerde artikelen:
Schrik op schrik, zo blijft een mens gezond en in beweging. Intern doen we iets met de tips en trucs in de reacties op onze mededeling er de brui aan te geven. Want, zo Ton ons in zijn WWWW ook de strekking mee wil geven dat bloggen bij lange na niet dood is, zo gaan we een nieuwe richting geven aan dit blog.
Derhalve komt deze laatste maandelijkse editie in verkorte versie online, want we willen het natuurlijk niet nalaten Sabine Sabelis als de winnaar van de headerverkiezing 2011 te feliciteren.
Voor de lezers onder u vragen we wat geduld, want we komen terug en hoe.
De allerlaatste header voor de allerlaatste editie van about:blank is ontworpen door Mirjam alias Mevrouw Mikmak. Download hier de wallpaper:
Al vanaf haar eerste stappen op het internet en het prille begin van web-log.nl begeeft Mirjam zich op internet onder de naam: Mevrouw Mikmak. In de jaren die volgde is die naam een eigen leven gaan leiden. Op netwerkbijeenkomsten wordt ze dan ook nog vaak aangekondigd als mevrouwmikmak.
Inmiddels is Mirjam in het dagelijks leven druk met Vrouwsel.nl. Voor Vrouwsel ontwerpt en ontwikkelt ze websites en is zij de huisfotografe.
Haar vrije werk publiceert ze voornamelijk op internet via Flickr en haar blog MevrouwMikmak.nl/wordpress.
Wil je in contact komen met Mirjam, dan kun je haar vinden op Twitter.
Wil je meer fotografie zien van Mirjam? Klik dan hier.
Na het besluit dat about:blank ging stoppen openden we nog snel de stembus voor de headerverkiezing van 2011. Er kon gestemd worden t/m 6 januari j.l. Al snel ging de header van november aan kop en blééf aan kop, zodat Sabine Sabelis bij deze is uitgeroepen tot winnaar van de headerverkiezing van 2011. Gefeliciteerd!

Sabine wint een pretpakket met (strip)boeken en natuurlijk: eeuwige roem!
About:blank dood... Bloggen dus ook dood?
We horen het al roepen daar achter in de zaal. Men heeft afgelopen 10 jaar geen gelegenheid voorbij laten gaan om de mening te kunnen verkondigen dat het fenomeen bloggen op zijn eind loopt.
Maar vooralsnog blijkt niets minder waar. Hoewel een groot gedeelte van de burgerbevolking tegenwoordig digitaal rondwaart in de sociale media, lijkt men nog altijd behoefte te hebben aan sites die materiaal aanleveren waarover men kan praten via diezelfde media. Net als dat Twitter uitstekend geschikt blijkt om een potje voetbal op tv te kijken en daarbij commentaar te leveren die je vriendjes kunnen volgen en van verdere opmerkingen kunnen voorzien. Tv blijkt niet dood, bloggen vooralsnog ook nog lang niet. Waar moeten we immers anders die maffe plaatjes vandaan halen en ons dagelijkse behoefte aan verwondering?
Daarom een kort overzicht van hoe weirde weblogs ons afgelopen jaar voorzien hebben van een aanvulling op het actuele nieuws.
Ze komen uit Portland, Oregan, maar als Loch Lomond uit Portland, Maine zou komen, had ik het ook geloofd. Sterker, dat zou zelfs geloofwaardiger zijn. Want de studentikoze en ietwat rurale streek aan de oostkust waar alles ruikt naar links-liberale studenten (veel boekhandels en koffiebars, fijne vegetarische restaurants, bovendien dicht bij Canada) past perfect bij wat deze band uitstraalt. Little Me Will Start A Storm is een plaat die laat horen dat voorman Ritchie Young en zijn band een heleboel ideeën hebben en mooie arrangementen kunnen schrijven.
Het schijnt een saai plaatsje te zijn, Muscle Shoals. Een handvol inwoners, wat bedrijventerreintjes. Geen bijzondere natuur, geen geweldige restaurants. Het dorpje in Alabama is tevens naamgever van de gemeente Muscle Shoals, waaronder ook Florence, Sheffield en Tuscambia vallen. Ergens tussen Nashville en Memphis, tussen de hoofdsteden van de country en de soul. In de jaren zestig en zeventig werd hier muziek gemaakt die, in de woorden van Leo Blokhuis, ‘de allermooiste muziek is die ik ken’. Of dat zo is mag iedereen voor zichzelf uitmaken, maar dat er in de Fame Studios (eerst in Florence, later in Muscle Shoals) en de Muscle Shoals Sound (Sheffield) prachtige, invloedrijke en onverwoestbare liedjes zijn opgenomen, lijkt mij eerder een feit dan een mening.